Silid Aralan

•May 15, 2008 • 1 Comment

Well. this is actually the short story I passed for my final paper last sem in my FIL20. Silid Aralan is my first ever short story written in Filipino. I had quite a hard time writing this, not only because it’s in Tagalog, but I needed to very, very carefully choose my words as to not make the story TOO bold, or worse, pornographic. I wanted the story to live through its words; to be graphic and tickle the reader’s imagination. Hopefully I didn’t overdo it. Comments are very welcome, dear readers, err, if there are any.

I named the main characters Ferdie and Kathleen, just because I was texting them when I started writing the story. Gusto ko nga sana palitan, but then mas okay ata na kung ano na lang yung ginamit ko sa draft. Para mas raw. Haha.

A word (err, words) of caution, the following article you’re about to read contains language not acceptible to some people. The following story required such language as to further improve the story and to poke one’s imagination.

Plok.

Plok.

Dalawang patak ng tubig mula sa nababakbak nang kisame ng silid ang tumulo sa kaliwang pisngi ng binatang nakahiga pa sa kama.

Plok.

Krrrrrriiiiiinnnngggg!!!

Kasabay ng ikatlong patak ng tubig ay ang pagkabuhay ng alarm ng cell phone na siya namang nakapagpagising sa binata. Labing – siyam na taong gulang pa lamang si Ferdie at kasalukuyan ay nasa ikatlong taon niya sa kolehiyo. Pinili niyang manirahan sa isang dorm sa loob ng campus upang hindi ito mahirapan sa pagpasok at pag-uwi kung sakaling gabihin itong matapos sa mga gawain nito sa eskwela.

Nakakagulat na nagustuhan nitong tumira sa napiling dormitoryo bagaman naggaling siya sa isang mayaman at prominenteng pamilya. Hindi mapagkakailang anak- mayaman si Ferdie. Magandang lalaki, matikas ang tindig, at karamihan ng mga damit ay sadyang magagara talaga. Bukod sa angking kayaman ay hindi nagkulang sa kabutihang asal si Ferdie. Hindi nakapagtatakang maraming nagkakagusto sa kaniya, ngunit wala pa siyang nagiging karelasyon mula noong nakipaghiwalay siya sa kanyang nobya dalawang taon na ang nakalilipas.

“Shit, baka ma late na ako.”

Magilas na sambit ng binata matapos makita ang oras sa kanyang cell phone. Nagmadali itong bumangon at kaagad-agad tumakbo patungong banyo upang maligo. Wala pang sampung minuto ang nakalipas ay lumabas itong nakatapis lamang ng tuwalya. Tinungo niya ang kanyang aparador at nagbubunot ng damit na susuotin.

“Analytic Geometry. Si Kathleen. Yes.”

Mistulang umabot sa mga taenga ni Ferdie ang kanyang ngiti habang nag-aayos ng buhok sa harapan ng salamin.

“Kailangan ko ng magmadali. Nakakahiya kay Kathleen.”

Mabuti na lamang at malapit lang ang building kung saan doon ginaganap ang klase niya kaya wala pang sampung minutong naglakad si Ferdie ay nakarating na siya sa patutunguhan. Katulad ng inaasahan niya, huli na siya para sa klase. Tahimik nang nakayuko at mistulang mayroong sinasagutan ang kanyang mga kamag-aral habang ang guro ay patuloy na nagsusulat sa whiteboard.

Plag. Nahulog ang cell phone ni Ferdie mula sa kanyang pagkakahawak. Nagtinginan ang kanyang mga kaklase at pati ang atensyon ng guro ay napunta sa binatang nakapwesto sa may pinto, habang pinupulot ang housing at battery ng nahulog na cell phone.

“It’s so very nice of you to join us, Mr. Salcedo.” Sambit ng guro.

“Alam mo naman ang patakaran sa eskwelahang ito, hindi ba? Ang tardiness ay unexcusable. Hindi maaring lagi kang late, Ferdie. Baka wala ka nang abutan kung magpapatuloy ka sa paganyan-ganyan mo.” Matahas na sinabi ng guro habang nakatitig kay Ferdie.

“I’m sorry Ma’am Kathleen.” Paimpit na sagot ng binata.

“For now, take your seat and copy what’s on the board. I’ll see you in my office later.” Mataray pa ring sinambit ng guro, ngunit matapos sabihin iyo ay may ngiti na ito sa kanyang mga labi.

Umalingawngaw sa isipan ni Ferdie ang mga katagang sinabi ng guro.

“I’ll see you in my office later.”

Ikalawang meeting pa lang nila sa subject na iyon ay na late na rin si Ferdie at napagalitan na rin ng guro. Sinabihan din siya nito na pumunta sa opisina matapos ang klase. Wala naman ito kay Ferdie, sa totoo’y ginusto nga niya ito dahil may lihim siyang pagtingin sa guro.

Maria Kathleen Yap Rodriguez. Dalawamput tatlong taong gulang pa lamang pero dahil sa angking katalinuhan ay maagang nakapagtapos ng kolehiyo at ngayon ay nagtuturo na rin sa unibersidad. Marahil para sa mga lalaki ay “perfect catch” siya dahil bukod sa angking katalinuhan at kasipagan, hindi pwedeng ipagkaila ang kagandahan at kalakasan ng sex appeal ng dalaga. Mga katangiang gustong-gusto ng mga kalalakihan. Mga katangiang gusting gusto ni Ferdie.

Naalala pa ni Ferdie ang hapong pumunta siya sa silid ng guro. Kinakabahan ito ngunit may nagsasabi sa kaniya na magiging okay lang ang lahat.

Tok, tok, tok. Marahang kumatok si Ferdie. Hindi nagtagal at pinagbuksan siya ng pinto ng kanyang guro. Pinapasok siya nito at pinaupo sa sofa na nakapwesto sa harapan ng lamesang gawa sa salamin. Umupo naman sa tabihan niya ang guro at tiningnan lang siya.

“Ma’am Rodriguez…”

“Call me Kathleen.” Mabilis na sagot ng dalaga.

“Uhm, sure po kayo ma’am?” nahihiyang tanong ni Ferdie.

“Oo. Ilang taon lang naman ang pagitan ng edad natin

“Ok po, uhm , Kathleen. Weird eh.” Sabay tawa ng binata; sinuklian naman naman ito ng ngiti ni Kathleen.

“I have heard so much about you, Mr. Salcedo.” Nakangiti pa ring sabi ng guro, na noon ay nagtanggal nang kanyang blazer kaya nakita ang magagandang balikat nito, pati na rin ang mala pakwan nitong dibdib, salamat sa suot nitong tube top.

“Jackpot” paimpit na sabi ng binata.

“Anong sabi mo, Ferdie?”

“Uhm, ma’am, ay Kathleen pala, uhm, wala po.” Nahihiyang sagot ni Ferdie.

“Narinig ko Ferdie. Jackpot. I know what you’re thinking, Mr. Ferdinand Salcedo.” Unti-unting lumapit sa binata ang guro habang tinatanggal ang tali nito sa buhok.

“Ma’am, hindi ko po alam ang sinasabi niyo” alanganing salita ni Ferdie na nooy namumuo na ang pawis sa kanyang noo, kasabay ng pagkanginig ng kanyang kalamnan dala ng nerbiyos.

“Hindi mo rin ba ito alam?” Biglang sabi ng guro sabay halik kay Ferdie.

Nagulat na lang si Ferdie sa biglang nangyari. Nais sana niyang makarinig ng kahit kaunting eksplenasyon ngunit bumigay na rin siya, kungsabagay ay malakas din naman ang tama ng guro sa kanya.

“Ahh, Kathleen.”

Nanlaban ang mga dila ng dalawang naghahalikan habang unti-unting napupuno nang mahihinang ungol ang silid. Mabilis na naibaba ni Ferdie ang tube top na suot ni Kathleen at lumadlad sa kanyang mga palad ang namimintog nitong dibdib. Hindi naman nagpahuli ang kamay ni Kathleen sa kabilisan; natanggal agad nito ang butones at naibaba ang zipper ng pantaloon ng binata. Pumasakamay ni Kathleen ang naghuhuminding ari ni Ferdie na mistulang kobrang nag-iintay na manglingkis.

“Alam ko na ngayon kung bakit maraming nahuhumaling sa iyo, Ferdie. Haha” bulong ni Kathleen habang hinihimas–himas ang ari ng binata.

Hindi sumagot si Ferdie, sinuklian lamang niya ng ngiti ang winika ng guro at pinagapang ang kanyang kanang kamay patungo sa kinaroroonan ng hiyas ng dalagang guro. Nang makarating ang kamay niya dito ay mabilis niyang ipinasok ang gitnang daliri na nagpakislot sa buong katawan ni Kathleen. Mistulang dinaanan ng kuryente ang katawan ng dalaga kaya nakapagpalabas ito ng isang impit na sigaw. Dali–dali namang inihiga ni Ferdie si Kathleen sa ibabaw ng lamesa at inihanda ang kaniyang alaga sa pagpasok sa mamasa–masa nang ari ng kaniyang guro.

“Dahan – dahanin mo lang ako, Ferdie”

“Akong bahala sa’yo, Kathleen”. Kasabay ng pagngiti ng binata ay bigla nitong ipinasok ang kabuuan ng kaniyang alaga sa ari ni Kathleen. Sunod–sunod ang kaniyang pagbayo na dahilan kung bakit napapatili at napapakapit sa kaniyang mga braso si Kathleen.

“AHHH…FERDIE…AHHH…SIGE PA…UHHHH”

“UHHH…MALAPIT NA AKO…AHHH…HETO NA…AHHHHHH”

Nanghina ang tuhod ng binata matapos mailabas ang likido nitong produkto ng kaniyang init ng katawan. Dumagan siya sa guro’t nagpasalamat sa nangyari. Hindi siya kinibo nito, sa halip ay muli siyang siniil ng halik nang mapupulang labi na dati’y pangarap lang niyang mahalikan ngunit ngayo’y natikman na rin niya.

“Mr. Salcedo? Did you hear what I just said? I’ll see you in my office later, okay?”

Mataray na pagkakasabi ng guro.

“Yes Ma’am Kathleen. I’ll be there.”

Sa isip niya’y tuwang–tuwa ang binata, iniisip na ang mga maaring magyari ulit sa kanila ni Kathleen sa loob ng silid nito.

Takas

•May 15, 2008 • Leave a Comment

Takas

gabing malamig
maningning na himpapawid
ako’y namanhid sa dala
mong pag-ibig

mali ang ika’y balutin sa’king mga bisig
lalu na’t iba na ang nag ma may-ari
hindi ininda ang pagbabawal ng isip
mahalin ka’t paligayahin tanging naisin

malambot mong labi sakin di’t dumampi
kaligayahan at init ng katawan saki’y namutawi
alab ng damdamin lumalabas sa pawis
bawat halik, haplos, dala ay tamis

This is actually one of the first poems I made after reading some of Prof. Emmanuel Dumlao’s works. He’s been very influencial to me with regards to the style of writing I wish to dwell into.